Zapraszamy do lektury felietonu Ignacego Trzewiczka opowiadającego o stresujących tygodniach podczas testów Stalowej Policji i dramatycznych chwilach, które miały miejsce na przełomie grudnia i stycznia, kiedy wyniki testów były coraz bardziej niepokojące…

Gdzieś na początku stycznia puściły mi nerwy. Stalowa Policja robiła nieprawdopodobną rzeź na stole w biurze Portalu. Wygrywała większość bitew. Widzicie, to nawet nie było tak, że ona wygrywała wszystkie bitwy. Ona robiła miazgę. Raz za razem. Arkusze wyników z przełomu grudnia i stycznia kryją takie wyniki jak 17:0, 12:0, 13:1, a nawet 7:-4

Dzień kiedy mieliśmy zamknąć testy i zacząć przygotowywać pliki do druku zbliżał się nieuchronnie, a armia zachowywała się absurdalnie. W końcu nie wytrzymałem. Zadzwoniłem do Michała Oracza.

„Michał, przyjedź do Firmy. Musimy osłabić Stalową policję. To co się dzieje jest kpiną z balansu.” – Michał od stycznia 2011 nie pracuje już w Portalu, więc jeśli chcemy coś mieszać przy Neuroshimie Hex to musimy ściągać go do Firmy. Zapowiadało się, że musimy mieszać i to bardzo. Michał musiał przyjechać. Dwie godziny później stanął w drzwiach redakcji.

„Michał, armia jest niezbalansowana. Mam tu cały plik wyników – wygląda to bardzo źle.” powitałem go szybko i od razu na temat.

Michał wziął wydruk. Obejrzał. Pokiwał głową.

„Źle gracie.”

Zrobiłem wielkie oczy.

„Co?!”

„Armia jest zbalansowana. Źle gracie. Kto tu pilnuje reguł podczas testów?”

„Maciek.”

Michał usiadł z nim i zaczął go odpytywać z reguł. Jak na egzaminie. Wyciągał z rękawa coraz to dziwniejsze sytuacje i pytał jak je należy zinterpretować. Czegoś takiego jeszcze w Portalu nie widziałem. Sytuacja była kuriozalna.

Maciek zdał test. Odpowiedział na wszystkie pytania. Michał zaprosił go do gry.

„Pokaż jak gracie tą Stalową Policją.”

Michał wziął Hegemonię. Wlał z marszu Stalowej Policji. Zagrali jeszcze raz. Wlał Stalowej Policji po raz drugi. Zagrali trzeci raz. Wlał Stalowej Policji trzeci raz z rzędu.

„Armia jest zbalansowana. Nauczcie się grać.” powiedział i pojechał do domu.

***

Kilka dni później testy Stalowej Policji weszły w kolejny etap – rozesłaliśmy plik do najbardziej zaufanych i doświadczonych graczy Neuroshimy Hex w Polsce. Tych gości, którzy wygrywają turnieje. Tych, którzy jeżdżą na konwenty i organizują pokazy gry. Do największych maniaków NS HEX w kraju. Każdy z nich miał obowiązek codziennie przesyłać pakiet wyników wraz z opisem partii. Wyniki trafiały do Michała Oracza, a kopia leciała do mnie. Oglądałem je. Włos jeżył mi się na głowie.

Stalowa Policja nokautowała. Wyniki były przerażające. Byliśmy na 3 tygodnie przed terminem zamknięcia testów, a armia nie miała zupełnie nic wspólnego z balansem. Wygrywała wszystkie bitwy.

W tych dniach praktycznie codziennie dzwoniłem do Michała.

„Michał, dostałeś najnowszy plik wyników? Osłabmy tą armię, co? Wprowadź kilka zmian, proszę.”

„Muszą nauczyć się przeciwko niej grać. Jest zbalansowana. Nic nie zmieniaj.”

Zostały 3 tygodnie. Byłem bliski zawału.

***

Widzieliście Moneyball? Jest w nim ta niezwykła scena, gdy Brad Pitt, menadżer Oakland Athletics trafia wraz ze swym asystentem na dywanik do prezesa klubu. Wyniki drużyny są katastrofalne, Oakland przegrało osiemnaście meczów z rzędu. Są na ostatnim miejscu w tabeli. Prezes pyta co dalej.

„Szacujemy, że zaczniemy wygrywać w połowie sezonu.”

„Słucham?”

„Zespół zacznie wygrywać w połowie lipca. Zakwalifikujemy się do play off. Proszę nam zaufać.”

Właśnie przegrali osiemnasty mecz z rzędu. Proszę nam zaufać. Mają tupet.

***

To było kilkanaście dni temu. Dwa tygodnie przed godziną zero. Po weekendzie odebrałem kolejną dużą partię wyników od testerów. Zrezygnowany rzuciłem na nie okiem. I natychmiast, natychmiast złapałem za słuchawkę.

„Widziałeś wyniki?!” niemal wykrzyczałem do słuchawki.

„Nauczyli się grać.” spokojnie odparł Michał.

Skubaniec miał rację. Od samego początku wiedział co będzie.

„Nauczyli się grać.” odparłem i pokiwałem głową. „Nauczyli się grać…”

W tej historii to Michałowi przypadła rola Brada Pitta. Ja jestem tylko tym prezesem, który wytrzymał ciśnienie i nie zaczął gmerać w zespole…

]]> http://www.wydawnictwoportal.pl/2012/01/poniedzialek-z-planszowkami-czyli-co-brad-pitt-ma-wspolnego-z-ns-hex/feed/ 6 http://www.wydawnictwoportal.pl/2012/01/portal-blog-33/ http://www.wydawnictwoportal.pl/2012/01/portal-blog-33/#comments Fri, 13 Jan 2012 09:52:02 +0000 trzewik http://www.wydawnictwoportal.pl/?p=4029

Połowa stycznia za nami, ani się człowiek obejrzy a tu będzie marzec, wiosna i przygotowania do wakacji. Zresztą wiosna za oknem już jest. Brakuje tylko wakacji. W ostatnich dniach czułem się, jakbyśmy byli na dwa tygodnie przed Essen – nagromadzenie projektów i spraw, które dopinamy jest szokujące…

Neuroshima
Fani Neuroshimy doskonale wiedzą, że rozpoczęła się ostatnia prosta związana z oddaniem w ich ręce najnowszego dodatku. Nowy Jork jest w fazie składu, jest naprawdę tuż tuż od powędrowania do drukarni. W środku masa dobrego materiału. Wraz z dodatkiem do drukarni trafi kolorowy plakat – ci z Was, którzy kliknęli „Lubię to” na Facebookowym profilu Neuroshimy zapewne od kilku dni biorą udział w konkursie – codziennie pojawia się nowa grafika z Nowego Jorku do której trzeba dopisać fajny gryps. Pod grafikami aż roi się od komentarzy, a autorzy najfajniejszych zbierają plakaty. Konkurs wciąż trwa, więc zapraszam do przyłączenia się do zabawy. Nasz neuroshimowy profil na FB znajdziecie w tym miejscu.

Neuroshima Tactics
Na tym froncie w ostatnich dniach działo się bardzo wiele. Mieliśmy dziką frajdę pobawić się nowymi figurkami Szturmowców i Punków.  Ci pierwsi jeszcze się odlewają (bawiliśmy się odlewami żywicznymi), a ci drudzy już są odlani i lecą do naszych magazynów w Gdańsku. Opinie o nowych modelach (w grudniu ukazały się Hybrydy i Szpony) są bardzo budujące, z każdej strony docierają do nas komentarze, że w 2012 wchodzimy z modelami najwyższej jakości. Fajnie.

Tymczasem trwa konkurs na lokację – nagroda fajna, bo można zgarnąć figurkę dowolnego bohatera! Zadanie proste – trzeba wymyślić fajną Lokację do Neuroshimy Tactics. Strumień pomysłów płynie aż miło, a my i tak czekamy na więcej! Konkurs kończy się w przyszłym tygodniu, więc kto chętny – zostało ostatnie kilka dni!

We wtorek Joker rozegrał z Walcem emocjonującą bitwę, z której piszemy raport do styczniowego Pirata. Starcie było niesamowite, bowiem Walec to jest taki gość, który przyjeżdża do Portalu na testy NST od jakiś dwóch, trzech miesięcy, rozegrał z nami coś z tyzin bitew i… i wszystkie wygrał.

Przychodzi, łoi nam skórę i jedzie do domu.

We wtorek zaś pierwszy raz w historii testów w Portalu Walec przegrał. Jak to się stało, i jak bardzo miał pecha w kościach, a jak bardzo Joker wykazał się taktycznym zmysłem dowiecie się już z najnowszego Gwiezdnego Pirata. Epicka opowieść o tym jak mutanci Borgo rozniosły na strzępy puszki Molocha…

Planszówy
Tycjan, szef Świata Gier Planszowych powoli domyka lutowe wydanie magazynu, recenzenci nadsyłają ostatnie teksty i nie ma żadnych wątpliwości, że numer ukaże się zgodnie z ustaleniami w lutym. Do numeru będzie dołączony – jak zwykle – gratisowy element do jednej z gier, i choć nie wolno mi jeszcze zdradzić co to będzie, to powiem, że będzie to żeton i powiem, że będzie do bardzo popularnej w Polsce gry. Ha!

A jeśli już o żetonach – dzięki wielkiemu wsparciu naszych testerów w styczniu (i końcówce grudnia) przekroczyliśmy ilość 100 partii testowych Stalowej Policji i wygląda na to, że wersja Steel Police 3 jest wersją ostatnią lub w najgorszym przypadku przed ostatnią. Wyniki są wyrównane, zacięte, codziennie odbieramy emailem raporty po kolejnych rozgrywkach. Armia hula aż miło. Przypominam, że jej premiera już wkrótce – w marcu.

Trwają też intensywne testy Konwoju, tu jednak nie można mówić o finiszu prac – co kilka dni wprowadzane są kolejne zmiany na kartach i gra wciąż nie jest gotowa.

Oba nasze projekty – Konwój i Stalową Policję będzie można potestować na Festiwalu Gier Planszowych w Brzegu, w ostatni weekend stycznia.

Pozostałe gry
Dzieje się także wiele w pozostałych naszych liniach, strona Monastyru kwitnie życiem (32 komentarze do ostatniego postu), Michał wraca po kilkumiesięcznej przerwie do pisania kolejnego tomu Almanachu MG, a do kolejnego Pirata (lutowego) szykujemy bardzo fajną niespodziankę dla fanów InSpectres. Gdy do tego dodać, że mieliśmy przyjemność zagrać w środę sesję Monastyru (w Dorii), gdy dodać kolejne rozgrywki w Winter, dodatek do 51. Stanu, który ukaże się jesienią…

Toczy się nasze redakcyjne życie wciąż i wciąż wokół gier. I strasznie nam z tym dobrze….

Kontakt
Zapraszamy do „Lubienia nas” na Facebooku – częstu wrzucamy tam jakieś ploty czy foty z redakcji, zapraszamy do śledzenia naszego profilu na Blipie oraz na Twiterze, gdzie wrzucamy na bieżąco różne materiały, zachęcamy do spotkania z nami na Festiwalu Gier Planszowych w Brzegu, gdzie będziemy prezentować nasze nowości.

We wszystkich sprawach śmiało piszcie do nas maile, lub komentarze pod wpisami – będziemy odpowiadać na wszystkie wygodne pytania. I na część niewygodnych

Porada na weekend
Nigdy nie róbcie takich rzeczy, jak ci panowie…

Od premiery Bohatera^2 minęło kilka lat. Trudno w to uwierzyć, ale pierwsze wydanie ukazało się w roku 2004! W styczniu odebraliśmy z drukarni kolejny dodruk tego dodatku. Z tej okazji posprzątaliśmy na stronie produktu (pojawiły się linki do recenzji, galeria, fragment dodatku w pliku PDF), a Multidej postanowił spojrzeć na dodatek z perspektywy czasu i opowiedziec co w nim lubi…

Bohater ^2 to dodatek z mojego żelaznego zestawu. Jeśli tylko planuję sesję, nie może go mi zabraknąć pod ręką, jest zaraz obok podręcznika podstawowego. A już zwłaszcza wtedy, gdy tworzona jest nowa postać. Znajduję w nim stuff przydatny na bieżąco, niezależnie od tego, gdzie akurat gramy. I mówię to z perspektywy Mistrza Gry, choć to przecież dodatek stricte dla graczy. Co sprawia, że mimo upływu czasu Bohater^2 ciągle mi towarzyszy?

Zapraszam na krótki przegląd zawartości dodatku. Przegląd totalnie subiektywny, bo mówiący, jak w moich kampaniach sprawdzały się poszczególne partie materiału. Przyznaję bez bicia – zdarzało mi się wykorzystywać je niezgodnie z pierwotnym zastosowaniem. Sami wiecie – nie mogło być tak, by gracz dostał całą książkę z nowymi zabawkami, a ja nie mógł się pod nie podłączyć!

Stare dobre czasy i hibernatus
Dzięki „hibernatusowi” wprowadzanie w świat Neuroshimy nowych graczy stało się tak proste, że… w zasadzie nie potrzeba już niczego wprowadzać.

- Chętnie zagram, ale nie znam świata, nie wiem, co tu trzeba robić…
- Nie ma sprawy. Powiedz mi, kim jest twoja postać, Amerykanin z bardzo niedalekiej przyszłości. Żołnierzem? Biznesmenem? Naukowcem? Kim chciałbyś zagrać? OK. W pewnym momencie zrobił się kryzys, a potem wojna. Dałeś się zamrozić w hibernatorze, by doczekać lepszych czasów. Ostatnie, co pamiętasz, to ciemność i plumkanie bąbelków w słoiku….

Czy potrzeba czegoś więcej? Jako MG mam komfort wprowadzenia gracza dokładnie tam, gdzie chce i w taki sposób, jaki chcę. Gracz ma przyjemność odkrywania świata od zera, bez kompleksów, że nie wie czegoś, co jest ważne. Otóż nie wie… niczego! Wszystko jest nowe, wszystkiego musi się nauczyć, a w zamian dysponuje zapomnianą wiedzą i umiejętnościami. Fenomenalna sprawa.

Wypatrosz maszynę Molocha i zostań cyborgiem
Ulubione rozdziały Monterów, co nie? Ale nie od strony gracza chciałem ugryźć ten materiał. Dla mnie był on zawsze przeciekiem o tym, jak wygląda neuroshimowy świat. Świat, w którym owszem, mamy cyberwszczepy, ale są one toporne, najpewniej wycięte jakiemuś molochowemu cyborgowi i wstawione w ciało przez konowała-samouka. Super klimat! Otwiera niesamowite pole do popisu przy zaludnianiu świata ciekawymi BNami.

Kolesie, którzy na pierwszy rzut oka wyglądają na maszynoludzi. Weterani z nieaktywnymi, zepsutymi i dyndającymi smętnie wszczepami, których nie ma szans naprawić. Wędrowni spece obwieszeni najdziwniejszym sprzętem, którzy „za niewielką opłatą” dobiorą się do bohaterów, lojalnie uprzedzając o zerowej gwarancji powodzenia i wysokim ryzyku operacji wszczepienia. Podróżnicy taszczący ciężkie, molochowe ustrojstwa z wybebeszonych maszyn tylko dlatego, że dają ciepło, światło albo odstraszają intruzów. To właśnie Neuroshima!

Ludzie, których potrzebujesz i Wstąp do gangu! 
Lubię, jak gracze przyłożą się i nawymyślają bohaterowi więzi społecznych, miejsca w społeczności, zobowiązań i możliwości związanych z innymi ludźmi. To daje przestrzeń do gry, świetne zahaczki na przygody i pozwala fajnie pobawić się postacią podczas sesji.

Te dwa rozdziały to jedna wielka podpucha, by gracze w to weszli. System znajomości to klasyczna broń obosieczna. Bohater zgarnia fajne bonusy za sprzymierzeńców, a ja tylko teoretycznie mam się trzymać od tego z daleka. W praktyce droga wolna – trzeba tylko przypilnować, żeby „nie popsuć” graczowi sojusznika, poza tym mogę z jego pomocą wciągnąć ekipę w dowolną przygodę. „No co, kumplowi nie pomożesz”? Cenę za to – wprowadzanie BNów wtedy, gdy to bohaterowie ich potrzebują – płacę bez zmrużenia oka. Przecież i tak wychodzę na swoje. Jeszcze lepiej się robi, gdy postać dołącza do gangu. Gang to nie jeden, a cała ekipa sojuszników. Niewyczerpane źródło przygód.

Poznaj sekrety gamblingu
Rozdział trochę dla handlarzy, trochę dla gamblolubnej ekipy w ogóle, a trochę dla tych wszystkich, którzy dotąd nie mogli się przekonać do samej idei handlu bez kasy. Ja traktowałem go raczej jako źródło przygód. Co z tego, że gracze poczytali materiał i poznali metody zarabiania i kantowania? Wystarczał jeden mały trik, by oszukać bohaterów – a na podorędziu zawsze był dodatek jako usprawiedliwienie: „Sorry, sami czytaliście, to zły i podstępny świat!”.

Porąbany taksówkarz, który zamiast dowieźć ekipę na miejsce, pakuje ją w kłopoty; ciężka harówa, od której zaczyna się odkrycie tajemnicy leżącej pod sterta gruzu; trefny towar, na który bohaterowie zbierali gamble od miesiąca… Lecę po rozdziałach i wymyślam kolejne przygody.

Zostań władcą zwierząt
Fajny materiał, jak ma się władcę zwierząt na sesji, no nie? Ale moje specjalne podziękowania lecą do autora, który wymyślił wąchacze. Nie wiem, czy to Michał Oracz, czy Marcin Blacha. Wąchacze zawojowały moje sesje, stały się absolutnie najfajniejszym, najpocieszniejszym i w ogóle naj- zwierzakiem w Neuroshimie. Parę razy ratowały bohaterom tyłki, kiedy indziej dowcip w stylu schowania karty czipowej czy fiolki z lekarstwem do niedostępnej nory gotował w nich krew. Zawsze jednak szczuromałpiatki się sprawdzały z niepowtarzalnym wdziękiem i urokiem. Uwielbiam je!

Zwiadowcy Molocha
Bardzo polubiłem skoperów. Stali się u mnie fajnym sygnałem tego, że coś się będzie działo. Nie muszę straszyć graczy maszynami ani nawet podejrzanymi śladami, starczy że spotkają w knajpie jednego z nich.

- Kim jesteś?
- Skoperem
- A co, szykuje się inwazja maszyn?
- Nie mogę o tym mówić.
- Yyy… aha. Panowie, wychodzimy.

Bohater^2. A mówią, że to dodatek dla graczy…

Wiecie już, że Nowy Jork będzie miał nową, odświeżoną formułę w stosunku do poprzednich nationbooków. Konstrukcja książki telefonicznej z milionem informacji do przetworzenia przez mistrzów gry może i wygląda imponująco, ale w praktyce nie działała tak, jak chcieliśmy. Dzisiaj podam parę przykładów tego, co zrobiliśmy, by Nowy Jork był bardziej przydatny, łatwiejszy w obsłudze, częściej zdejmowany z półki. By dawał więcej grywalnych patentów przy mniejszym nakładzie pracy ze strony grających.

Co tam robić?
Opis lokacji ma jarać wyobraźnię. Ma być taki, że czytasz, zamykasz książkę i gorączkowo rozglądasz się za kartką i ołówkiem, żeby zanotować pomysł na sesję. Pod tym kątem strugaliśmy kolejne partie tekstu od zawsze. Teraz dodajemy do tego małe usprawnienie. Piszemy wprost nie tylko „co”, ale i „jak”. Dostajesz opis, a z nim pomysły na przygody, sceny, akcje na sesje.

Stalowy Dom: siedziba Prezydenta i główna twierdza miasta. To tu odbywają się odprawy żołnierzy i audiencje u grubych ryb. To miejsce najbardziej próbuje rozwalić ruch oporu.

Wschodni Pas: bieda, syf, tłok, przemoc. Miejsce idealne dla przemytników, banitów, degeneratów i świrów. Wbijaj tu, jeśli chcesz zejść z oczu Stalowego Orła bez opuszczania metropolii.

Uniwersytet Columbia…

Rozpisujemy te opcje, żebyś, Mistrzu, od razu wiedział, jakie narzędzia dostajesz. A ty, graczu, byś szybko złapał orientację w poszczególnych dzielnicach, strefach i wspólnotach. Ułatwiamy trudne chwile z początkowym przedzieraniem się przez tekst do erpegowego mięska, bo wiemy, że gdy poczujecie się jak w domu, sami rozkręcicie wątki na całego.

Jasne – oprócz tych klarownych sygnałów upchaliśmy w każdym rozdziale stałą porcję smaczków, zahaczek i aluzji dla wtajemniczonych, jak we wszystkich dotychczasowych dodatkach. Kto wie, gdzie szukać, odkryje drugie dno, sekretne oblicze, tajne możliwości. Ale założenie jest takie: macie po parę pomysłów na tacy i resztę, tyle, ile tylko zdołacie wyciągnąć sami. Jedni poprzestaną na gotowcach, inni dorzucą swoje watki, jeszcze inni, prawdziwi hardkorowcy, będą ssać nowojorskie smaczki całymi latami, dokładnie tak, jak to się robi z Detroit czy z Miami.

Chcę tym grać!
Tego chyba najbardziej brakowało mi w dotychczasowych nationbookach. Czytałem opis zarąbistej lokacji, zapalałem się do niej, poznawałem na sesjach niesamowitych Bohaterów Niezależnych… i gdy zaczynałem nakręcać się na granie, byłem zdany na siebie i mojego mistrza. Albo sami wymyśliliśmy mechanikę, albo olewaliśmy sprawę. Nie po to kupuje się dodatek, no nie? Drugie pytanie, które postawiliśmy nieskończoną liczbę razy, brzmi…

Jak tym grać?
Podać skrajny przykład? Jest w mieście gildia Navarro, medycy, którzy mają monopol na lekarzy i szpitale w prezydenckich strefach. A przy tym strasznie tajniackie bractwo w mrocznych gazmaskach z fajnymi bonusami. Pełen sekret, totalna tajemnica… Chyba że gracz stworzy jednego z nich do normalnego grania, albo zdoła dostać się do nich w wyniku wielosesyjnych działań. Maximum dostępności – o to nam chodzi! W podręczniku znajdziecie nowe profesje, organizacje i opcje rozwoju postaci – wszystko po to, by faktycznie móc wbić się do miasta i zagłębić w jego intrygach. Albo stworzyć nowojorczyka z krwi i kości, zakorzenionego w mieście nie tylko jedną z trzech podręcznikowych Cech.

Jedna grafa mówi więcej, niż tysiąc słów. Za grafiki w Miami zgarnęliśmy więcej gromów niż dąb na świętej górze. Takie rzeczy się pamięta, choć od premiery tamtego dodatku minęło jakieś siedem czy osiem lat. Dlatego przyłożyliśmy się i gdy ruszyły prace nad Nowym Jorkiem, wzięliśmy naszych grafików w obroty. Dodatek ma (bo już w tej chwili: 99% grafik już leży u mnie na dysku) fenomenalną oprawę graficzną. Serio. Zerknijcie na galerię na naszej stronie internetowej – to tylko kilka przykładów, ale dają przedsmak tego, co was czeka. By wycisnąć z ilustracji jeszcze więcej klimatu, postanowiliśmy dodać do nich fajne opisy. Do tej pory w Neuroshimowych dodatkach tego nie było, tutaj ilustracje aż się o to prosiły. Los kilku ostatnich ciągle się waży – trwa bowiem nasz facebookowy konkurs – zachęcam do zabawy na Facebooku. Wiecie, jaki jest efekt? Zrobiłem eksperyment. Ekipie, która Neuroshimę zna średnio, a Nowy Jork wcale, wydrukowałem zestaw grafik przed sesją. Wszyscy przejrzeli je, zadali ze dwa pytania i zaczęliśmy grę. Okazało się, że to działa! Klimat spustoszonej metropolii, enklaw z prezydenckim zamordyzmem, armii co chroni i służy (ale niekoniecznie obywatelom) i spustoszonych, postapokaliptycznych dzielnic zaklikał po prostu fenomenalnie.

Trzy proste triki. Wytyczne, których trzymaliśmy się projektując „dodatek”. Niby niewiele, niby nic rewolucyjnego, ale dały książce zarąbistego kopa. Zobaczycie sami!

„Nowy Jork” to 19. dodatek do gry fabularnej Neuroshima. Książka będzie miała swoją premierę w ostatnich dniach stycznia. 

Otrzymaliśmy też paczuszkę z drukarni z Honorem i Krwią – pierwszą naszą grą z linii indie wydaną tak elegancko i z klasą – w twardej oprawie, z dodatkowym kolorem. Podręcznik – ze względu na niski nakład – tani niestety nie jest, ale na pewno prezentuje się o niebo lepiej od wcześniej wydawanych w tej serii gier.

Dziś rozpoczął się konkurs poświęcony Honorowi i Krwi na serwisie Gildia – zachęcamy do udziału! Wystarczy kliknąć tutaj i odpowiedzieć na trzy proste pytania.

W ostatnich miesiącach dużo pisaliśmy o grze na łamach Gwiezdnego Pirata, głównie za sprawą świetnych tekstów Arka Rylskiego. Przypominamy je ponownie:

• prezentacja Honoru i Krwi
• przygoda do Honoru i Krwi

Jak to zwykle bywa w przypadku naszych gier, w najbliższych numerach Gwiezdnego Pirata znajdziecie sporo dodatkowych materiałów do tej gry!

Ostatnie dni to oczywiście przygotowania do targów w Essen, gdzie zaprezentujemy dwie gry, Nową Erę oraz Pret-a-Porter. Z tej okazji na serwisie BoardGameGeek ukazało się sporo materiałów (instrukcje do obu gier, zdjęcia komponentów), w serwisie OpinionatedGamers.com ukazał się wywiad z Trzewikiem oraz recenzja Nowej Ery, na You Tube zaś trafił trailer Pret-a-Porter. O wszystkich tych zdarzeniach informowaliśmy na bieżąco, więc pewnie doskonale o nich wiecie.

Cały tydzień Multi z kolei siedział nad Nowym Jorkiem do Neuroshimy – wszystkie znaki na niebie i ziemi mówią, że dodatek ukaże się w tym roku i sprawi wam kupę frajdy. Graficy już napierają, tworząc rewelacyjne prace. Takie jak ta na okładce…

A widzieliście Szpaka tłumaczącego Pret-a-Porter na Woodstock? Dziś zaistniał na BGG w tym miejscu!

Szpaku od dziś reprezentuje Portal na konwencie Copernicon w Toruniu, zaczął jak zwykle z grubej rury dzwoniąc przed południem z informacją: „Kurcze, zasnąłem i minąłem Poznań. Muszę się wracać.” Ale kilka godzin później już raportował, że szczęśliwie dotarł do Torunia. Ma tam gorące podręczniki do Honoru i Krwi oraz pudło z Nową Erą.

Neuro działa na krótszym zasięgu, bo Bielsko, Kraków i Wrocław – ale jak widać, bardzo intensywnie. W każdym z tych miast w ten weekend dzieje się coś ciekawego związanego z Neuroshimą Tactics – gdy dodać do tego turniej i pokazy na Coperniconie jasno widać, że zgodnie z obietnicami – dbamy o bazę fanów gry i z całych sił dbamy o to, by nie zabrakło wam turniejów i pokazów!

Neuro ogólnie w tym tygodniu dał czadu, bo w ramach testów kampanii NST rozegrał w tygodniu 3 bitwy, przegrywając kolejno jedną po drugiej i tym samym został pierwszym graczem w historii testów kampanii, który osiągnął minusowy poziom Reputacji (czyli Punktów Zwycięstwa w regułach kampanii).

No cóż, pozostaje nam życzyć Wam udanego weekendu i liczyć, że przed nami bardzo udany tydzeń. Piąty raz jedziemy podbijać Essen. Trzymajcie za nas kciuki.