Przypominamy, że tylko do czwartku trwa konkurs dla fanów Neuroshimy Hex - jego zadanie polega na wymyśleniu jednego scenariusza rozgrywki do gry Neuroshima Hex. Do wygrania Stalowa Policja z autografem Michała Oracza! Wszystkie informacje znajdziecie na stronie konkursu!

Jak w każdy ostatni piątek miesiąca zespół autorów tworzących Gwiezdnego Pirata z olbrzymią radością i dumą oddaje w Wasze ręce kolejne kilkadziesiąt stron artykułów o grach fabularnych i planszowych. W imieniu całej redakcji życzę udanej lektury – to naprawdę kawał świetnego numeru! Styczniowy Gwiezdny Pirat do pobrania tu! Zapraszam do komentowania artykułów!

Czas na rozstrzygnięcie konkursu na lokację do Neuroshimy Tactics. Nadeszło wiele bardzo ciekawych prac i decyzja nie była łatwa. Ostatecznie po dłuższej dyskusji zdecydowaliśmy przyznać pierwsze miejsce Olkowi Tukajowi, za lokację „Maszt flagowy„. Olek otrzymuje od nas blister Bohatera oraz badge wybranej frakcji.  Nagrodę za drugie miejsce – zestaw Neuroshimowych kości i badge – otrzymuje…

Zygmunt „Elmin” Gałgan za lokację „Elektromagnes”. Ponadto postanowiliśmy wyróżnić następujące prace:

„Niewybuch” (Michał Kucharski) oraz „Niewypał” (Zygmunta Gałgan) – dwa niezależne ale bardzo podobne i ciekawe pomysły.

„Terminal dostępowy/działko automatyczne (Arkadiusz Grzeszczak)

„Dźwig” (Olek Tukaj)

„Dystrybutor paliwa” (Arkadiusz Ciesielski)

Autorzy wyróżnionych prac otrzymają badge wybranej przez siebie tacticsowej frakcji.

Ponadto wszystkie nagrodzone prace zostaną przetestowane i po ewentualnym dopracowaniu zasad mechanicznych dołączone do oficjalnych lokacji NST umieszczanych w blisterach. Każda lokacja będzie również opisana imieniem i nazwiskiem autora.

Wszystkich nagrodzonych prosimy o kontakt na nst@wydawnictwoportal.pl. Gratulujemy!

W każdy czwartek prezentujemy Wam fragmenty nadchodzącego numeru Gwiezdnego Pirata - dziś do sieci wyciekają materiały z działu Neuroshimy – zapraszam do lektury artykułu Pastwisko ćpunów autorstwa Pawła Ciesielskiego. Pełny dział NS i cały gorący Gwiezdny Pirat już tuż tuż, w ostatni piątek miesiąca…

Pastwisko ćpunów

Paweł Ciesielski

Nie mam żadnych dragów, już dawno rzuciłem. Chłopie, mieszkam w NJ, musiałem rzucić. Jeśli myślisz, że dożyłbym swojego wieku wciąż ćpając, to mało jeszcze wiesz o życiu dzieciaku. Widzę, że jesteś nowy w mieście to opowiem ci jak to u nas jest w tym temacie. Dragów nie ma, to fakt. Kiedyś mówiono na to „susza”. Policja zamknęła kilku dilerów, jeden z nich podkablował dostawcę i na osiedlu lub nawet w całym mieście była „susza”. Jeśli trzymać się tego meteorologicznego porównania, to w nowym Nowym Jorku jest jak na pustyni. Ciężko tu o dragi, cholernie ciężko, masz rację. Czasem co prawda zdarza się, że będący na skraju wyczerpania wędrowca dociera do oazy i jeśli jest w stanie oddać wszystko co ma za szklankę wody… odbiegam od tematu, ale porównanie jest trafne. Dragów w NJ jest jak wody na pustyni, a jeśli wiesz, ze ktoś ich potrzebuje do życia, a ty masz wystarczająco skurwysyństwa we krwi, żeby handlować tym świństwem, to za działkę czegokolwiek psychoaktywnego możesz żądać dwudziestokrotności ceny jaką mają, dajmy na to, w Detroit. Niewielka dostępność i windowanie cen stwarza sytuację, przez którą ćpuny z wielkiego miasta są jeszcze bardziej zdegenerowane niż w jakimkolwiek innym zakątku zasranych stanów. Wezmą wszystko, żeby tylko odlecieć. Kwas, kompot, tornado… nieistotne której substancji potrzebuje organizm, bo tak naprawdę najważniejsze jest, by to umysłowi dostarczyć tego, czego chce. A umysł narkomana pragnie tylko jednego: odjazdu. Znasz to, co nie? Pewnie widziałeś kiedyś heroinistę na głodzie i wiesz, że jeśli nie ma jak dać sobie w żyłę, to chętnie walnie pół litra spirytusu, żeby tylko stracić przytomność i nie czuć jak nałóg trawi mu trzewia. Żeby poczuć odjazd, choćby niewielki, ćpuny zrobią wszystko. Nawet klej do tapet osiąga tutaj tak niewyobrażalne ceny, że jeśli planowałeś remont mieszkania, to lepiej zainwestuj w panele. Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma. Narkusy potrzebują substytutów, a świat w którym żyjemy jest na tyle popieprzony, by naturalnie zapełnić powstałą niszę rynkową. Lepiej zamiast wypytywać o dragi napij się piwa, może zrobi ci się lepiej. Ale jeśli jesteś w kropce i czujesz że umrzesz bez kolejnej działki, że nie wytrzymasz bez czegokolwiek co da ci odjazd, to posłuchaj:

Miejsce o którym chcę ci opowiedzieć nazywane jest Pastwiskiem. Znajduje się na zrujnowanych obrzeżach miasta, na terenach, które przed wojną były silnie uprzemysłowioną dzielnicą fabryczną. Teraz to tylko pokryte kurzem cmentarzysko dźwigów i przerdzewiałych betoniarek, leżących między zmurszałymi gruzami. Opuszczone hale produkcyjne obserwują martwą okolicę okiem powybijanych szyb, pod nogami chrzęści szkło i ciągle należy uważać, by nie uderzyć się w głowę przechodząc przez korytarz zawalonych ścian i poprzewracanych latarni, utrzymujących się w górze tylko na zasadzie domku z kart. Tonące w głębokiej ciszy ruiny fabryk ciągną się kilometrami tworząc jednostajny, betonowy labirynt. Na szczęście drogę do Pastwiska wskazać ci może każdy napotkany szczur czy kloszard, jeśli tylko rzucisz mu dobry gambel. Szczerze mówiąc, bez tego raczej trudno byłoby tam trafić. Nie dobywają się stamtąd żadne szczególne odgłosy, nie palą się światła, a podobnych wizualnie miejsc jest w tej okolicy kilkadziesiąt.

Pastwisko to ogromne pole asfaltu, które przed wojną służyło prawdopodobnie jako parking dla tirów przy jednym z większych centrów logistycznych. Przez szczeliny w popękanym podłożu przebija się trawa i karłowate drzewa, które z uporem hegemona kruszą korzeniami parkingowy asfalt. W powstałych w ten sposób zagłębieniach i nierównościach zbiera się brudna woda, służąca za wodopój. Gdzieniegdzie poustawiane są koksowniki z węglem i to głównie przy nich wypasają się narkomani. Tak, wypasają. Jak bydło. Przebywających tam ludzi ocenić można już po pierwszym spojrzeniu – podarte łachmany wiszą luźno na ich wychudzonych ciałach, mają zniszczone zęby i oczy tak przekrwione, że pewnie świecą w ciemności. Na rękach większości z nich dojrzeć można blizny po ukłuciach igieł, ale mimo to na ziemi próżno szukać zużytych strzykawek, niedopalonych jointów, czy nawet potłuczonego szkła po butelkach. Pastwisko to substytut dla narkotyków, tutaj nie trzeba ćpać by odlecieć. Umysł dostanie to czego pragnie, będziesz miał ten swój „odjazd”, a nie wydasz ani centa na prochy. Raj? Nie, nie, posłuchaj dalej:

Jeśli chciałbyś dowiedzieć się o co chodzi, to zapomnij o pytaniu miejscowych. Nikt ci nie odpowie, to wraki ludzi. Jest ich tam na tym przeklętym parkingu zazwyczaj kilkudziesięciu. Siedzą opatuleni kocami wpatrując się martwo w dal, lub stoją przy koksownikach i bez słowa kołyszą się na boki przez cały dzień. Potrafią stać tak godzinami.. Spojrzenia mają nieobecne, tak samo puste i szare jak ruiny okolicznych budynków. Prawie się nie poruszają. Wyglądają niczym mnisi pogrążeni w medytacji, chociaż bliżej im do bydła sterczących bezmyślnie na polu. Kiedyś próbowałem zagadać do jednego, stanąłem naprzeciwko i spytałem co tu się dzieje. Nie odpowiedział mi, ba, nawet na mnie nie spojrzał, zupełnie jakby mnie nie zauważył. Stał jak słup soli z lekko otwartą gębą i opuszczonymi luźno rękoma. Wrzasnąłem na niego, ale nic to nie pomogło. Dostał więc w twarz z otwartej dłoni. Nawet nie mrugnął, odszedł tylko dwa kroki w bok i znów stanął jak wryty. Obserwowałem go jeszcze jakiś czas, aż do momentu, kiedy bez ostrzeżenia padł na ziemię tak jak stał. Chyba poszedł spać, bo następnego dnia znowu kołysał się dokładnie w tym samym miejscu.

Ludzie gadają, że na Pastwisku można odlecieć bez przyjmowania żadnych substancji psychoaktywnych. Wystarczy tylko mocno chcieć i uwierzyć w moc tego miejsca… Też uważam, że to głupie, ale wszyscy, którym udało się stamtąd wyrwać opisują wrażenia tak samo. Podobno po jakimś czasie zaczynasz słyszeć odległą, cichą muzykę, która wciąga umysł w wir psychodelicznych myśli. Potem czujesz lekkie mrowienie na całym ciele, zamieniające się w błogie ciepło. Następnie przed oczami pojawiają się różnokolorowe światła, a muzyka staje się bliższa i zaczyna formować się w rozpoznawalne głosy. Światła wtedy tańczą i mrugają. Zbliżają się do ciebie zataczając coraz węższe kręgi. Pulsują jaskrawym, oślepiającym blaskiem tuż przed samymi oczami… aż w końcu porywają świadomość w długą podróż, podczas której świat realny jest całkowicie nieobecny, a ten nierealny to jedyne w co wierzysz. Znikają ból i głód, wszystkie troski i przyziemne potrzeby odchodzą w zapomnienie. Sikasz i srasz pod siebie, ale jest ci błogo i przyjemnie. A co najważniejsze nie potrzebujesz żadnych innych narkotyków.

Niektóre wizje potrafią trzymać nawet przez całą dobę, inne trwają ledwie kilkanaście minut, ale wszystkie są tak samo uzależniające. Już po jednym „popasie” będziesz tęsknił za kolejnym, będzie ciągnąć cię, by wrócić w to miejsce i dać się porwać światłom jeszcze jeden, ten jeden „ostatni” raz. Prawdopodobnie zrobisz to i przepadniesz na zawsze, bo uzależnienie jest silniejsze niż możesz sobie wyobrazić, a do tego nie trzeba robić nic, by dostać kolejną dawkę narkotyku. Wystarczy zostać na parkingu i wsłuchiwać się w ciszę ruin tak długo, aż gdzieś na skraju świadomości pojawi się ta odległa, cicha muzyka… W najlepszym wypadku, jeśli oczywiście dysponujesz wyjątkowo silną wolą, dasz radę odejść po pierwszym razie, ale bądź pewien, że światła powracać będą do ciebie w snach przez resztę twojego życia. Nie wiem czy to wszystko prawda, mnie nie wzięło. Słyszałem to od kolesia, który po jednym razie stwierdził, że to dla niego zbyt mocne przeżycie i woli swoje stosunkowo bezpieczne uzależnienie od heroiny niż tą psychodelię. Nie wiem czy opowieści o wizjach i uzależnieniu to prawda, ale faktem jest, że to miejsce istnieje. Byłem tam, widziałem tych ludzi z wyłączonymi mózgami, stojących w miejscu całymi godzinami, jak jakieś zombie. Widziałem też martwe ciała leżące pośród nich. Prawdopodobnie ofiary Pastwiska, które zapomniały nawet o jedzeniu i padły z głodu, stając się pożywieniem dla szczurów, których pełno w tym strasznym miejscu. Widziałem też jak jedna z tamtejszych narkomanek wpadła w szał, gdy zbyt długo nie nachodziła jej kolejna wizja. Zaatakowała swoich pobratymców, którzy nawet nie reagowali kiedy dusiła ich, gryzła i okładała na oślep. To nie dla mnie, więcej się tam nie pcham. Wolałem rzucić nałogi.

A co na to prezydent i policja? Jak na razie pasuje im istnienie tego miejsca, bo każdy kolejny ćpun, który przeniesie się na Pastwisko zmniejsza rynek zbytu na narkotyki w mieście, co może w przyszłości pomóc wyplenić nielegalny handel dragami. Mafia też na razie nie reaguje, bo miejsce jest wciąż zbyt mało popularne, by realnie zmniejszyć ich zyski, ale słyszałem, że w przyszłości planują obstawić Pastwisko swoimi żołnierzami i pobierać wysoką opłatę za wstęp. Tak to wygląda od strony politycznej, natomiast ze strony naukowej to powiem ci, że cholera wie co tam się dzieje. Nie znam się na tym, ale tak jak mówię, może to tylko jedna wielka mistyfikacja i w ogóle nie ma żadnych wizji, a to bezmyślne bydło, to po prostu obłąkani szaleńcy? Może tak, a może nie. Równie dobrze Pastwisko może być kolejną akcja molocha, mającą na celu zdegenerowanie naszego gatunku, podobnie jak tornado? A może to Posterunek testuje tam jakąś broń, którą planuje w przyszłości wykorzystać przeciw Borgo? Może robi to w porozumieniu z prezydentem? A może ta muzyka, którą słyszy się na początku wizji jest prawdziwa i tak psychodeliczna, że robi ze zmysłów kogel-mogel, a puszczana jest na granicy słyszalności przez jakiegoś szaleńca? Może w tamtym miejscu z kanałów ulatnia się jakieś chemiczne, silnie psychoaktywne gówno? Może rośliny, które wyrosły tam między popękanym asfaltem, mają trujące pyłki? Może to szczury przenoszą jakąś chorobę powodującą majaki?

Nie wiem jak wyjaśnić zjawisko Pastwiska i chyba nie chce wiedzieć. Jak na razie nie zależy na tym też nikomu o kim bym słyszał, chociaż to akurat może się zmienić. Ostatnio doszły mnie słuchy, że ktoś w Detroit założył biuro podróży, które specjalizuje się w organizowaniu wycieczek Pastwisko All Inclusive, a w Salt Lake już tworzy się grupa, która uważa ten zrujnowany parking za święte miejsce, bo ktoś w swojej wizji zobaczył tam płonący krzak. Nie pytaj, nie wiem o co chodzi, ale tylko czekam aż zorganizują tu pielgrzymkę. Ktoś pewnie w końcu zainteresuje się też wyekstrahowaniem aktywnego czynnika, jakikolwiek by on nie był, w celu sprzedaży na innych rynkach. Mówię ci, o Pastwisku Ćpunów będzie jeszcze głośno, zwłaszcza, że podobno jedna z tamtejszych lasek, to córka jakiegoś ważniaka. A ty lepiej trzymaj się z daleka, polubiłem cie, nie chciałbym, żebyś skończył z galaretką zamiast mózgu.

Najnowszy, 19. dodatek do Neuroshimy trafił do drukarni. Premiera dodatku odbędzie się w przyszłym tygodniu. Z tej okazji mamy dla Was dwie dobre wiadomości. Po pierwsze strona Nowego Jorku zyskała sporo nowych informacji o dodatku. Po drugie dziś rusza oferta przedsprzedaży dodatku – oferta szczególnie interesująca, bowiem do zamknięcia przedsprzedaży, czyli do poniedziałku dokładamy do każdego zamówienia bonus…

…na wszystkich, którzy skorzystają z oferty przedsprzedaży czeka miły prezent – plakietka Nowego Jorku. Idealna sprawa do przypięcia do plecaka, czy kurtki. Przedsprzedaż dodatku z bonusem prowadzi nasz dystrybutor, firma Rebel. Zapraszamy do zakupów!

Dziś do sprzedaży trafiły nowe wzory Punków z Hegemoni, na czele z naszą słodką Jenny! Wszystkich fanów Neuroshimy Tactics zachęcamy do zakupów – można je kupić w sklepie Rebel oraz w dowolnym dobrym sklepie z grami! Życzymy udanych rozgrywek w nowymi modelami! A poniżej? Galeria w full kolor, czyli prezentacja tego co Adrian Tyrakowski zrobił z tymi modelami!

Galeria Punki 2

W ramach czwartkowych aktualizacji prezentujemy dziś fragment styczniowego Gwiezdnego Pirata – na dziś wybraliśmy krótki artykuł z działu Neuroshimy Tactics, w którym opowiadamy o tym jak będzie wyglądała kampania w Neuroshimie Tactics. To pierwszy artykuł z cyklu, kolejne artykuły będą się ukazywały na stronie Neuroshimy Tactics w lutym.

Kampania w Neuroshimie Tactics

rzut okiem na nowe patenty ze stajni Portalu

Ignacy Trzewiczek

Trudno wyjaśnić to w sposób racjonalny, ale taka jest rzeczywistość – kiedykolwiek i gdziekolwiek wspomnisz grę Necromunda, od razu w odpowiedzi usłyszysz: „Genialne reguły kampanii”. Kiedy byłem na studiach i dowodziłem Studenckim Klubem Gier „Nizioł” grywaliśmy tam nałogowo w Warhammer Battle oraz w Necromundę właśnie. I muszę przyznać, że z tamtych czasów faktycznie wspominam, że kampania do Necromundy była świetna.

Na potrzeby prac nad Neuroshimą Tactics oczywiście musieliśmy zrobić profesjonalny research i zapoznać się z wszystkim co jest dostępne na rynku – na spokojnie przeanalizować reguły Necromundy, Mordheima, jakiś mniej znanych niszowych gier. Przeczytać, przeanalizować, a następnie zrobić coś lepszego. Kilka miesięcy później, gdy kończymy prace nad regułami kampanii mogę z pełną odpowiedzialnością powiedzieć – reguły kampanii w Necromundzie są fajne. Reguły kampanii w Neuroshimie Tactics są kilka razy lepsze. Testy nie pozostawiają wątpliwości. Kampania wciąga jak bagno…

W pierwszym odcinku cyklu artykułów o kampanii w Neuroshimie Tactics przedstawię ogólne reguly funkcjonowania kampanii. W dalszych odcinach cyklu będe prezentował dokladne rozwiązania w poszczególnych elementach kampanii i wyjaśniał jak powstaly i dlaczego zdecydowaliśmy się na takie właśnie rozwiązanie.

Cel kampanii
W kampanii gracze walczą o Reputację gangu. Wraz z kampanią nasza sława rośnie. Walczymy tak długo aż w końcu zostaniemy najważniejszym gangiem w okolicy. Wygrałeś bitwę? Zdobędziesz punkty Reputacji. Powiększyłeś swoją Siedzibę? Zdobędziesz punkty Reputacji. Rozwinąłeś swoje jednostki o kolejne Rangi? Zdobędziesz punkty Reputacji.

Zabawa kryje się w różnorodności dróg do zwycięstwa jakie graczom zaproponowaliśmy. Możesz grać ekonomicznie, zbierać gamble, inwestować w rozwój i ekonomię i budować swoja Reputację. Możesz po prostu walczyć jak opętany i rozgrywać pięć bitew tygodniowo i zbierać punkciki Reputacji. Możesz wypełniać misje – ryzykowne i nie zawsze po drodze z twoimi planami ale przynoszące zastrzyk Reputacji, jeśli je zrealizujesz. Możesz zaryzykować i rzucić wyzwanie silniejszemu graczowi, by zainkasować więcej Reputacji, lub grać bezpiecznie z frajerami, zbierając mało Reputacji, ale bez większego ryzyka…

To jedna z olbrzymich zalet tego pakietu reguł – jest wiele dróg do zwycięstwa, wiele dróg do wymaksowania swojej Reputacji i wygrania kampanii. Miło patrzeć, jak testerzy kombinują starając się wybrać optymalną drogę do zwycięstwa.

Ekonomia
Kampania w Neuroshimie Tactics to nie tylko połączona fabułą seria bitew, lecz kawał fajnej zabawy przypominającej komputerówki z gatunku Sim… Każdy z graczy ma swoja Siedzibę startową. Każdą Siedzibę można rozwijać na szereg sposobów, umacniać ją, dodawać jej opcje pozwalające lepiej szkolić oddziały, podłączać do niej różne ciekawe upgrejdy dzięki którym zyskujemy unikalne możliwości.

Jeden z graczy będzie umacniał siedzibę, by być przygotowany na wypadek najazdu, inny otworzy w niej Lombard, by zarabiać dodatkowe gamble między bitwami, jeszcze inny zbuduje na dachu strzelnice, dzięki której będzie miał ciekawe możliwości rozwijania skilli swoich modeli. Dla każdego coś miłego, dla każdego inne pomysły na bawienie się w kampanię.

Jeden trzyma gamble na czarną godzinę, inny ładuje wszystko w rozwój jednostek, jeden bawi się w handlowca i przerabia kasę na wpływy w mieście, a drugi kupuje dużo drogiej, zajebistej broni. Dróg do zwycięstwa jest wiele.

Fabuła
Jak w każdej dobrej kampanii oprócz bitew i ekonomii czeka na Was masę fabuły i niespodzianek. Masę rzutów kośćmi i sprawdzania co też ciekawego się wydarzyło. Po każdej bitwie wpierw z dużą obawą musicie poturlać na tabeli Los postrzelonych jednostek, by sprawdzić, czy model wyłączony z gry na bitwie jakoś się doczołgał do siedziby, czy zginął na dobre. Jak macie farta, kolo wróci do domu w glorii bohatera, przynosząc jeszcze jakieś gamble! Jak macie pecha, gość wykituje, albo wpadnie w łapy przeciwników przynosząc im dodatkową Reputację. Albo zapłacicie za niego okup, albo odbędzie się egzekucja i twoja Reputacja poleci na pysk.

Tak, ta tabela to kawał emocji.

Po każdej bitwie będziecie też rzucali na tabeli Lokacji, by odkryć jakie ciekawe Lokacje odkryliście po bitwie na terenie, gdzie toczyło się starcie. Ponieważ wybory to jest coś co nas kręci i podnieca, nie tylko przygotowaliśmy dla Was furę Lokacji do wyboru, ale dodatkowo zaproponowaliśmy regułę, że każdą z Lokacji można albo dołączyć do terenu gangu (i czerpiecie z niej korzyści w każdej turze, ale musicie za to płacić), albo po prostu ją ograbić i spalić. Bierzesz raz dużo stuffu i palisz resztę. Wybory, to coś co gracze uwielbiają, zagwozdki i decyzje do podjęcia. Trafiacie na Lombard Kellego i trzeba zadecydować, czy spalić frajera i zainkasować dużo sprzętu, czy się z nim dogadać i włączyć go do gangu…

Po każdej bitwie rzucacie też na tabeli Znalezisk. Jeśli myśleliście, że w podręczniku do NST jest dużo sprzętu to się myliliście. To co czeka na Was w kampanii to się nazywa dużo sprzętu. Tabela znalezisk to miejsce, gdzie znajdujecie masę unikalnych przedmiotów działających w ramach kampanii, miotacze płomieni, pociski dum dum, pistolety strzałkowe z trucizną… Tak, będzie się działo…

Podsumowanie
Poświęciliśmy kampanii długie miesiące. W tym czasie udało nam się wkurzyć jakieś 80% naszych klientów. Znakomita większość z Was jest na nas wściekła, że kampanii nie ma i nie ma, i że wciąż musicie czekać. Jesteście – nazwijmy rzeczy po imieniu – wściekli.

I wiecie co? Wcale nas to nie martwi. Bo wiemy, że kiedy w końcu pokażemy Wam te reguły, kiedy damy Wam to, nad czym pracowaliśmy przez te długie miesiące, przyznacie: „Trwało to cholernie długo. Ale przyznajemy. Warto było czekać.”

Trwa to cholernie długo. Ale naprawdę, jest na co czekać.

Jak przystało na środę mamy dla Was aktualizację związaną z linią gier fabularnych. A jako że premiera Nowego Jorku jest tuż tuż, nie pozostaje nam nic innego jak oddać w Wasze ręce fragment dodatku – zapraszamy do lektury dziewięciu stron wprost z Nowego Jorku!

W ramach wtorkowej aktualizacji Neuroshimy Tactics mamy dla wszystkich fanów naszego bitewniaka – a w szczególności fanów armii Hegemonii oraz Posterunku – nie lada gratkę. Dziś prezentujemy wzory nowych modeli Szturmowców oraz nowe wzory modeli Punków. Nowe modele powinny pojawić się w sprzedaży pod koniec stycznia. Zapraszamy do galerii:

Galeria Szturmowcy 2

Galeria Punków 2

W zeszły wtorek prezentowaliśmy koncepty nowych modeli Szturmowców, dziś czas na prezentację konceptów nowych modeli Punków. Podobnie jak modele Posterunku – wariaci z Hegemonii są w produkcji i jeśli nie wydarzy się nic niespodziewanego pod koniec stycznia trafią w Wasze ręce! Oto jak będą się prezentować…

Autorem obu projektów jest Sebastian Mazur.